Köpek ile sahip arasındaki bağ genlerle ilişkili mi? – Oksitosin reseptör geni ve köpek–sahip bağlanması

Kaynak (orijinal makale)
Kovács K, et al. (2018). Dog-Owner Attachment Is Associated With Oxytocin Receptor Gene Polymorphisms in Both Parties. A Comparative Study on Austrian and Hungarian Border Collies. Frontiers in Psychology. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00435
Bu makale Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası (CC BY 4.0) lisansı altında yayımlanmıştır. Uygun atıf vererek paylaşabilir, yeniden kullanabilir ve dağıtabilirsiniz.

1. Bu araştırmayı neden yaptılar?

"Oksitosin" hem insanlarda hem hayvanlarda yakınlık, bağlanma ve stres azaltmada rol oynayan bir maddedir. Oksitosinin nasıl çalıştığını etkileyen genler kişiden kişiye ve köpekten köpeğe biraz değişir. Araştırmacılar bu varyasyonun köpek ile sahip arasındaki bağlanmayla bağlı olup olabileceğini merak etti. Köpekler ve sahipler akraba olmadığı için deneyim, ortam ve her iki tarafın genlerinin nasıl etkileştiğini incelemek için uygun bir çift oluşturuyor. Avusturya ve Macaristan'da Border Collie'ler ve sahipleriyle oksitosin reseptör (OXTR) geni varyasyonu, köpeğin sahibe ne kadar bağlanma davranışı gösterdiği ve sahibin kişiliği ile bağlanma stilini incelediler.

2. Çalışma nasıl yapıldı?

Avusturya ve Macaristan'da 135 Border Collie ve sahibi katıldı. Ekip (1) hem köpekten hem sahipten tükürük veya kan alarak OXTR gen varyantlarını analiz etti, (2) köpeğin sahipten kısa süre ayrılıp tekrar birleşince nasıl tepki verdiğini gözlemledi (köpeğin sahibi "güvenli üs" olarak ne kadar gördüğünü anlamak için), (3) sahibe kişilik ve bağlanma stili anketleri verdi (örn. kaygılı vs kaçınan). Sonra köpeğin ve sahibin OXTR tipleri, köpeğin bağlanma davranışı ve sahibin kişiliği ile bağlanmasının istatistiksel olarak bağlı olup olmadığını test ettiler.

3. Ne buldular?

Köpeğin bağlanma davranışı hem köpeğin hem sahibin OXTR gen tipiyle bağlıydı. Köpek ve sahip genlerinin birlikte (etkileşim) köpeğin bağlanma davranışını etkilediğine dair kanıt da vardı—yani ikisinin kombinasyonu ilişkiyi şekillendirebilir. Köpeğin bağlanma davranışı ülkeye (Avusturya vs Macaristan) göre de farklıydı ve sahip kişiliği ile sahip bağlanma stiliyle bağlıydı. Yani ilişkiyi sadece genler kurmaz; deneyim ve sahibin nasıl ilişki kurduğu da önemlidir.

4. Neyi çıkarabiliriz

Çalışma "bu köpek ve bu sahip genler yüzünden uyumlu veya uyumsuz" demiyor. Hem köpekte hem sahipte oksitosinle ilgili genlerin köpeğin ne kadar bağlanma davranışı gösterdiğiyle bağlı olabileceğini ve köpek ile sahip genlerinin birlikte çalışabileceğini gösteriyor. Sadece genlerden "bu köpek ve sahip uyumlu olacak" öngörülemez. Ama yakınlığın biyolojisi iki tarafta da farklı olabilir ve bu ilişkiyi etkileyebilir. Genler bazı olasılıkları belirleyebilir; gerçekte hangi ilişkinin oluştuğu hâlâ birbirimize nasıl davrandığımıza ve hangi deneyimleri kurduğumuza bağlıdır. Çalışma iki ülkede tek ırk kullandı, sonuçlar başka yerlerde farklı olabilir.

Özetle

Hem köpekte hem sahipte oksitosin reseptör (OXTR) geni tipi köpeğin bağlanma davranışıyla bağlıydı ve köpek ile sahip genleri birlikte çalışabiliyordu. Ülke, sahip kişiliği ve sahip bağlanma stili de ilişkiyle bağlıydı, yani sadece genler değil deneyim ve ilişki stili de önemli.

Kaynak (CC BY 4.0)
Kovács K, et al. (2018). Dog-Owner Attachment Is Associated With Oxytocin Receptor Gene Polymorphisms in Both Parties. Frontiers in Psychology. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00435
© 2018 The Authors. Published under the Creative Commons Attribution 4.0 International License (CC BY 4.0).